Schipper Jansen kreeg in 1895 het commando over de gloednieuwe reddingboot President van Heel en hij heeft dienst gedaan tot 1910.

Uit zijn verslagen van de reddingstochten blijkt, dat de redding van de opvarenden van het Spaanse ss. Castanos, gestrand op 2 febr. 1905 de zwaarste is geweest. Aanvankelijk wilden zijn bemanningsleden niet ter redding uitvaren, geen wonder, want op 7 jan. 1905 hadden zij onder zeer zware omstandigheden bijna op dezelfde plaats waar nu de Castanos zat, de bemanning gered van het Engelse ss. Emma.

Schipper Jansen kreeg in binnen- en buitenland vooral naamsbekendheid tijdens de stranding van het ss. Berlin op het Noorderhoofd in Hoek van Holland. Talloze malen is hij uitgevaren in een poging de mensen te redden. Slechts één persoon is er door zijn optreden gered, die levend tussen de dode drenkelingen in de Nieuwe Waterweg dreef. Een medaille heeft hij hiervoor van de Z.H.R.M. niet gekregen, wel ontving hij van het Britse rijk, van de Duitse reddingsdienst en van Koningin Emma een medaille.

Het museum is in het bezit van de logboeken van schipper Gerardus Jansen. De schenkster was mevr. Bijl-Jansen. Eveneens schonk zij ons een aantal medailles, oorkondes en een ingelijste foto, die in het bezit geweest waren van schipper Jansen. In het boek lezen wij ook, dat hij in 1904 ontslagen werd door dhr. Jan Lels, omdat hij geassisteerd had bij het afslepen van de Batavier 2. Schipper Jansen antwoordde toen: “Nou dan ga ik maar naar de Prins om een baantje vragen.” Hierop werd het ontslag ongedaan gemaakt.